Zbigniew Namysłowski
Zdecydowanie najbardziej znaną polską postacią areny jazzowej jest Tomasz Stańko, jednak jak okazuje się zupełnie inna postać uznawana jest jako najbardziej wszechstronna. Stańko gra wyłącznie na trąbce, a jazz składa się z wielu różnorakich instrumentów, które nadają muzyce specyficzny rytm. Tą znacznie bardziej wszechstronną postacią jest Zbigniew Namysłowski, polski kompozytor, który urodził się w roku rozpoczęcia II wojny światowej - 1939. Wskazuje się, że Namysłowski to po prostu polski saksofonista jazzowy, jednak potrafi on również wydobywać wspaniałe dźwięki z wykorzystaniem zupełnie innych instrumentów jazzowych – puzonu czy wiolonczeli. Ponadto pan Zbigniew potrafić również grać na pianinie. W swojej trwającej kilkadziesiąt lat karierze miał on okazję współpracować z kilkunastoma ważnymi postaciami polskiej muzyki, wśród których wskazać należy przede wszystkim Krzysztofa Herdzina, Leszka Możdżera, Krzysztofa Komedę czy też zdecydowanie najbardziej popularnej i cenionej postaci w polskiej muzyce – Czesława Niemena. Namysłowski zrobił dla polskiego jazzu naprawę wiele, co widać po jego dyskografii, która liczy sobie na dzień dzisiejszy kilkadziesiąt pozycji. Najważniejsze z nich to przede wszystkim Lola (1964), Astigmatic (1966), Winobranie (1973), Kujaviak Goes Funky (1975), Zbigniew Namyslowski (1977), Jasmin Lady (1978), Future Talk (1979), Air Condition (1981), Open (1987), Without A Talk (1991), The Last Concert (1992), Secretly & Confidentially (1993), Zbigniew Namysłowski & Zakopane Highlanders (1995), Cy to blues cy nie blues (1997), Dances (1997), 3 Nights (1998), Mozart Goes Jazz (1999), Jazz & Folk (2000), Go! (2003), Standards (2003), Assymetry (2006). Namysłowski był pierwszym polskim muzykiem, który zdołał nagrać za granicą płytę. Było to w Londynie w roku 1967, a tytuł płyty głosił „Zbigniew Namysłowski Modern Jazz Group: Lola”. Namysłowski kreował przez lata style jazzowe w Polsce, jak również promował wśród Polaków muzykę jazzową.